Welkom in Villers door Anja.


Voorbereidingen, daar hebben we het niet meer over.

Of toch maar wel even. Niemand kan namelijk zoveel voorpret gehad hebben als Toin en ik. Door al die zogenaamde clubjes met vrijwillige en gedwongen organisatoren had ik Toin namelijk tot ontbijtman gebombardeerd. En eten is een serieuze zaak, voor Toin maar ook voor alle andere Vandalen.

Wat hebben we met elkaar afgebeld en plannetjes bedacht. Snel blijkt dat de keuken niet geschikt is om een maaltijd voor en door een kleine 70 van Daal telgen te bereiden. Dus wordt het afhalen. En dan is internet toch fantastisch. Ik heb me wat cateringbedrijven en bakkers afgebeld. Op vrijdag moest er natuurlijk lekker vers brood zijn. Geregeld.

Toin die gooit wat boodschappenkratten vol met blikken soep. Marijke zorgt voor drank ( sorry wijn) En de Aldi is in de buurt voor verdere benodigdheden.

Voor het diner van zaterdag vinden ik uiteindelijk een cateringbedrijf. Maar dan komt de politiek nog even en ben ik blij met een perfect frans sprekend broertje. Toin doet de laatste onderhandelingen en ook dat is geregeld.

Vrijdagochtend stappen Wil en ik vroeg in de auto. Ik heb met Toin een wandelafspraak in Durbuy en voor Wil is een karretje geregeld. Hij zal met materiaal en vermoeide spelers langs de golflinks rijden.
In de auto praat je nog wat over die op het laatste moment bedachte wedstrijd. Daar had ik zelf de nacht tevoren nog een powerpointpresentatie voor in elkaar gedraaid...
Verdorie die CD heb ik natuurlijk thuis laten liggen. Net als de kaas van Pronk van de markt. Ja, ik vind dat Vandalen recht hebben op lekkere, goede kaas.
Wil wil al direct omkeren, maar gelukkig wonen Bas en Kim vijf deuren verder en zij rijden pas later weg. Snel gebeld en de kaas en CD zijn geregeld.

Na een rustige rit komen Wil en ik met slechts een kleine omweg - ons Peter deed het beter :-))) - aan bij de golflinks van Durbuy. Een prachtige baan met bossen en heuvels. Een prima wandelgebied voor Toin en mij.

Maar de plicht - nu ja - vreugde roept. Toin had namelijk berekend dat de TR4 van Wil niet groot genoeg was om voor een man of 70 maaltijden in te slaan. Zijn auto wel, dus zoals gezegd hij was mede co-ordinator voor alle maaltijden en niet alleen voor het ontbijt.
Wil bleef bij de golfers, hij reed Yvonne immers rond in zo'n karretje. Want gingen die dingen snel (kapot).
Toin en ik naar bakker, slager en de Aldi. Met een prima navigatiesysteem maar geen landkaart is het moeilijk bepalen wat de eerste bestemming moet zijn. Dus hebben we heerlijk rondgetoerd. En ingeladen. En rondgetoerd en ingeladen. En besteld voor de volgende dag. En dan op naar Villers.
We kwamen niet als eerste aan. Pim en Amy waren er al. Snel de huisjes geopend, de auto's uitgeladen en het weekend kon toen echt beginnen.

De ene van Daal na de andere kwam binnen. En na 23 uur geloofden velen er niet meer in dat de laatkomers de lokatie zouden vinden in het donker.

België, het land van de slechte wegen, nog slechtere plaatsaanduidingen en volledige afwezigheid van lantaarnpalen. Natuurvriendelijk als ze zijn zullen ze de nachtelijke activiteiten van de konijntjes - die ik niet gezien heb - niet verstoren door openbare verlichting.Het record van 7 uur reistijd, met begeleide binnenkomst is gevestigd door Patrick en Ilse. Goede tweede waren Ernst en Monique met ca. 5 uur. En als laatste kwamen Tijs en Iris binnen 12:15 uur na banden- en autowissel.


Gelukkig was er steeds weer - soep - brood -soep - kaas en vooral een borrel of sapje om bij te komen
Die eerste avond is vooral besteed aan het vertellen van verhalen. Vooral Neef Steef was erg nieuwsgierig naar alle avonturen, uitwisselprogramma's en kwajongensstreken van alle oom's en tantes. Volgens mij heeft hij voorlopig meer dan voldoende nieuws vergaard.




Op zaterdagochtend begon Jac aan zijn eerste serie gebakken en/of gekookte eieren. U vraagt en Jac maakt het klaar.
In het totaal zouden het 100 eieren worden dit weekend. Dit totaal werd gehaald omdat Peter op zondagochtend nog met een traytje eieren kwam aanzetten in de keuken.

En iedereen hielp mee. koffie zetten, afwassen en tafel dekken en afwassen en koffie zetten en ja zo is dat gewoon het hele weekend doorgegaan.

Zelfs neef Steef en vele anderen zijn in de keuken betrapt op vrijwillig corvee. Want dat is het mooie van zo'n familieweekend. Je spreekt niets af maar je klaart de klussen met z'n allen samen.


Ja, in de vooraankondigingen waren er allerlei plannen maar: het weer was slecht dus de bikers werden autorijders. Een tourrit voor cabrio's zat er ook niet in, wel is er volop jeu de boule gespeeld door jong en oud.
En steeds kwam je grotere en kleinere groepjes tegen. Pratend, etend, borrelend.

Ingeborg heeft een fantastische kindermiddag georganiseerd. Met spelletjes, prijzen en vrijwillige medewerking van ieder van Daal die onder haar ogen kwam.

Alles liep via het gastenboek ook dit zal ik zo snel mogelijk bijwerken.
Als iemand nog foto's of filmpjes heeft. Ik heb al wat ontvangen van Harry en Toin, wie volgt, het liefst met een eigen impressie om bij de foto's te voegen
WIE HEEFT NOG DIGITALE FOTO'S VAN VILLERS EN ZE NOG NIET DOORGESTUURD NAAR SERGE.
ZIJN HANDEN JEUKEN OM VOOR MAART 2007 - dan is het jaar om - EEN MOOIE COMPILATIE VOOR IEDEREEN TE MAKEN
Even cd'tje branden en naar Serge zenden.

Een zuinig inkoopbeleid tijdens de reunie resulteerde in een batig saldo. Harry en ik hebben overlegd en aangezien we alletwee even met iets anders bezig waren was het doel meteen bepaald.

In Waalwijk houdt een Yvette zich bezig met armoedebestrijding en daarbij kan ze alle hulp gebruiken, zij is gesponsord door De Vandalen waarvoor masha. masha dank van Yvette.