En wat doet een van Daal als het wadlopen niet doorgaat ?
Nou hij gaat gewoon wat lopen.

Ik had weer eens zin om gezellig ’n dagje met Anja op pad te gaan, niet wetend wat ze nu weer zou voorstellen. Misschien moet ik niet meer zeggen dat ik zo lekker ga zwemmen.

In elk geval komt het voorstel om samen te gaan wadlopen. Nou ja, dat lijkt me eigenlijk ook best gezellig. Tijd om te kletsen en buiten in de natuur is altijd goed. Misschien zien we zelfs nog wat beestjes. Na enig overleg toch maar besloten om geen al te zware tocht te doen. Maarja, plannen valt toch niet mee. Tante Iet die er zomaar tussenuit gaat, da’s even schrikken. Zelfs als ik dit type, gaan de kriebels door m’n lijf. Alles omzetten lukt nog, en in plaats van vrijdag zouden we dan maar zaterdag gaan wadlopen.

Vrijdagmiddag rechtdoor richting ’t hoge noorden. Bij de eerste stop effe vlot omkleden, tanken en weer verder. Het is echt ’n uithoek, maar TOM TOM weet zelfs daar de weg.


Aap Noot Mies was dan ook vlot gevonden. De kamer ziet er goed uit en we krijgen wat uitleg over de restaurantjes in Dokkum. Keuze valt op “de Koffiebranderij” maar voordat we erheen gaan, eerst zorgen dat we de rest van de avond ook nog doorkomen. Flesje wij en wat knabbels inslaan, boek voor Anja en alles is weer geregeld.


De Koffiebranderij is ‘n gezellig klein ding met erg lekker eten en ook de huiswijn is in orde. Elke dag ’n ander menu, en de gastvrouw weet het goed uit te leggen. Kortom een aanrader voor eenieder die toch ver weg verdwaald is.

Na het eten terug naar onze B&B en lekker buiten met een ander stel gasten de fles wijn en knabbels van kant gemaakt. Ondertussen kijken naar de langnek eenden die het kippenvoer komen opeten, de kippen die op stok gaan,de huisrat die gezellig langs komt en niet te vergeten de vliegshow van de vleermuizen.



’s Morgens als ik nog lekker even lig te doezelen gaat Anja natuurlijk warmlopen. Slecht idee, toen ze wat spettertjes voelde bleek er na omkijken een grandioze bui achter haar aan te komen. Die heeft haar toch nog ingehaald, maar was wel meteen de beste bui van de dag.

Ondanks dat we het al verwachten, toch ’n beetje tegenvaller, het wadlopen is ook zaterdag afgelast vanwege te sterke wind en stroming.



Misschien ’n idee om dan naar Schiermonnikoog te gaan en daar te gaan wandelen. Maar Monique van de B&B zegt dat we beter naar Ameland kunnen gaan. Dus lekker ( te veel ) ontbijten, lunchpakketje klaarmaken afrekenen en wegwezen. Ietsje teveel ( te lang ) gegeten. De boot vaart precies voor onze neus weg. Nouja, dan maar rustig alles in orde maken rugzakjes ( goede aankoop van Anja bij de ANWB ) inpakken en met de volgende boot naar Ameland. Onderweg op een zandplaat nog ’n zeehond zien liggen, dan zijn de verrekijkers toch wel leuk.



Aan de overkant vlot op de bus naar Hollum met onder weg nog ’n sappig buitje. Uitstappen in Hollum, en vandaar aan de wandel ’t strand op. Ik kan je vertellen, Anja houdt er zelfs zonder zingen toch lekker de pas in. ’t Was wel schitterend, hele stukken geen mens te zien, en wel heel veel vogels en een lekker ruisende zee. In ’t eerste stuk was de bewolking maar matig, met weinig mooie “wolken tekeningen”.


Temperatuur ok, zelfs zo lekker dat we na onze pauze de jekjes maar uit hebben gelaten. Tja ’n enkel klein buitje, maar dan kijk je elkaar aan, even over de schouder kijken hoe groot en donker die wolk is. En dan trek je je schouders op en zegt, Dat valt wel mee, daar pak ik m’n jek niet voor.

Klopt ook, is niet nodig, in ’n paar minuten ben je gewoon nat aan een kant, en vijf minuten later is het weer droog door de wind en zon. Na weet ik veel hoeveel Km kom je dan weer bij Nes en gaan we van het strand. Ik stel voor om het tempo iets te laten zakken, want volgens mij loopt Anja toch ietsje beter als ik.


De bus blijkt 10 minuten eerder te zijn vertrokken, en al die mensen in het bushokje staan gewoon te schuilen voor de regen. Die bui viel ook best mee, weer geen jekje aan, en weer effe later gewoon droog. Lekker doorgelopen, en toen we zagen dat het nog maar 2 Km naar de boot was besloten we om toch maar te proberen dat binnen 20 minuten te lopen. Blijkt toch ’n ruime 2 Km te zijn, en op de laatste 500m heb ik m’n duim opgestoken want de tijd was erg krap. ’n Duitser met z’n busje stopt, vraagt waar we heen moeten en zegt daar moet ik niet heen, maar stap maar in, want dat red ik wel in 5 minuten.

En toen had de boot dus ruim 10 minuten vertraging, we hadden dus gewoon kunnen lopen. Maar toch wel lekker dat we deze boot haalde.

’t Was nog ’n flink stuk rijden dwars door de polder. Bij het tanken laten ze ons nog 2 jonge zwaluwtjes zien. “t nest was omlaag gevallen, en ze zaten nu in een doos. De ouders kwamen ze gewoon voeren dus ’t komt wel goed met die twee.

Wij nog ’n keertje eten, nog een kort stukje en Anja weer bij Wil afgeleverd. Anderhalf uur later zat ik ook weer thuis met ’n lekker neutje.



Zoals je ziet WADT lopen is hardstikke leuk, ik kan het aanraden.

Groetjes,

Toin.