Ton van Hilst was een dapper man.

Marij was al een paar keer met hem op pad geweest maar Pap vond het maar niets.

"Ik wil die vent hier niet zien. En je gaat ook niet meer met hem op stap.....
Ja, zeg dat maar eens tegen "kleine, blonde en kokette Marijke". Ze trok zich dus weinig van Pap zijn ouderlijk advies aan en was telkens weer de hort op.
Tot dat Ton Marij eens thuis bracht.

Wie kan zich niet die lange oprit herinneren. Pap stond Ton bij de praktijkingang op te wachten. Een gesprek vond hij niet nodig......
"Mijn dam af", riep hij furieus gepaart met een flinke trap onder Ton zijn achterwerk. En bij ieder bevel de dam af te gaan kreeg Ton een trap.

Vanuit het raam van de opkamer was dit schouwspel werkelijk fantastisch te volgen, Ton met zijn handen onder zijn achterste bij iedere trap een sprongetje vooruitgaand.

Zo ongeveer staat het in mijn geheugen. Ik weet niet meer of het zomer of winter was. Of het die keer was dat Pap stad en land heeft afgereden om Marij op te sporen die huisarrest had en toch was gaan stappen.

Iedereen die hier meer over weet mag dit verhaal aanvullen.
Anja, 15 juli 2005

Marij mail aan de webmaster of het allemaal een beetje klopt of dat het nog leuker was.
En alle bezoekers van deze site zullen kunnen meegenieten.

Reactie van Neef Steef 01-09-2008 - 09:07
Anja en marij, is er een verhaal te vertellen over Ton van Hilst? Laat maar eens komen dan, want ik ken zijn zoon erg goed.
Er zijn toch geen familiebanden met waar ik nog geen weet van heb?!?

Reactie Anja 01-09-2008 - 11:43
Neef Steef, Nu nog alleen via nieuws te volgen en niet via pagina Marij.
1965 Marij en TOn heet het verhaal. Groet Anja

Reactie MARIJKE 01-09-2008 - 20:58
nou ja zeg, dan zal ik er maar eens voor gaan zitten om het verhaal te schrijven.
Het begon op een mooie zondag in juni te weten vaderdag.

Ik vroeg aan papie of ik naar het zwembad mocht dat was goed als ik maar op tijd thuis was voor het eten het was nl vaderdag en gezellig om met z'n alle samen te eten daarom dus.
Ik met de fiets naar Marianne van Hilst om te vragen of ze mee ging zwemmen nou dat was goed maar ze moest nog even iets doen voor we weg konden gaan.
We zaten dus bij hen thuis, komt Ton thuis met het verhaal dat hij naar de kermis wil in Nijmegen. Marianne vroeg of wij mee mochten nou daar had Ton dus geen zin in om twee van die snotapen mee te nemen, Marianne net zo lang zeuren tot hij het goed vond.
Ik zeg nog als ik maar op tijd thuis ben voor het eten, maar ja dat kan je wel raden als je met een stel naar de kermis gaat hebben die jongens geen zin om voor die jonge meisjes naar huis te gaan dus was het in Nijmegen gezellig en op een gegeven moment was het van: zullen we maar wat gaan eten.
Ja ik had niets te zeggen, ik wilde naar huis het was immers vaderdag maar daar hadden die jongens geen boodschap aan die hadden het veel te veel naar hun zin en wilde niet terug en ik kon niet terug had geen cent bij me dus was afhankelijk van hen.
Het werd al later en later en ik werd steeds banger en banger in die tijd waren er nog geen mobieltjes en had je als jong meisje vriendin van Marianne die perce mee wilde naar de kermis niets te vertellen en moest je je maar mooi aanpassen met alle gevolgen vandien en die weten jullie dus wel.

Groot paniek in de Grotestraat in Waalwijk want Marijke was kwijt en nergens te vinden volgens de verhalen hadden ze overal naar mij gezocht maar mij niet gevonden nogal logisch als je uit het dorp bent en ver weg zit in Nijmegen met de schrik in de benen.
Nou dat was terecht want toen ik uiteindelijk heel laat werd thuisgebracht stond papie al op de stoep op mij te wachten hij dacht dat me god weet wat was overkomen en was zo boos dat hij Ton van de dam af heeft ........... en mij daarna een flink pak op mijn billen heeft gegeven voor de eerste en de laatste keer dus maar nu ik zelf moeder en oma ben kan ik me goed voorstellen hoe dat is gekomen en gegaan, de angst om je kind is niet niets.
Zo nu zijn jullie allemaal op de hoogte van het verhaal van vaderdag en hoeft daar dus geen misverstand meer over te zijn en geen vragen meer van wat was er toch gebeurt op die mooie zomerdag in 1965 nu weten jullie het voor eens en voor altijd.
Heel veel groetjes en tot de volgende keer.Straks mijn heerlijke glaasje wijn en morgen allemaal met of zonder wijn cola of wat jullie lekker vinden gezond weer op.
Marijke uit Waspik