Herfst, koude en regen. Dat verwacht je rondt deze tijd.

En wat kregen we. Mysterieuze ochtendmist, een prachtige wolkenhemel met in de middag zon, zon en nog eens zon.

En dan denkt de familie natuurlijk: "Wat kregen we, Wil zat toch in Hilversum!".
Ja, maar ook af en toe in Zeewolde. Zo kregen we beide wat we nodig hadden. Een beetje rust. Een beetje flierefluiten samen.
De koffie bij Monique was weer heerlijk. Wil die heeft veel aan zijn jaguar kunnen doen en ik heb in 4 dagen tijd de polder verkend. Een kilometer of 300 op mijn fietsje.


En als je dan rond de klok van 4 terugkomt schiijnt het zonnetje fantastisch en ga je nog even lekker voor je caravan zitten opwarmen en bruinen.

Jullie zullen het misschien niet geloven maar dit span gaat kamperen.

Komend weekend ga ik Marij laten zien hoe je op een verlaten terrein in de natuur tot rust kunt komen.

Zoals je aan Wil kunt zien:

Een terrein waar straks ca 400 caravans op komen te staan voor jou alleen. Dat is super.

Anja