30 - augustus - 2005
| Jacques | Yvonne | Bertie | Harry | Peter | Anja | Marij | Toin | Yvette | Eric | Monique |
| Home
|
30 - augustus - 2005
|
Mail
|
MAMMIE 30 augustus 2005
 |
Verjaardagen krijgen hier in Hilversum niet
zoveel aandacht.
Het leven loopt zoals het loopt. Erg gezellig om ze te vieren maar op voorhand denken wij - ik - er niet zo aan. Ik wordt in een keer actief en mijn regelaard komt naar boven. Maar bij mijn eerste telefoontje naar een instantie werd de geboortedatum van Mammie gevraagd. Ja dat wist ik natuurlijk niet. Die datum zal ik nooit meer vergeten en daar loop ik nu al een paar dagen aan te denken. Je gedachten gaan maar door, ik geloof net als bij Mammie en ons allemaal. Alles gaat door je heen. Ons moeder deh hele kleine meens moest over/door een heel smal bruggeske, Daar was een nieuwe leven aan haar bruggentocht begonnen. Die eerste jaren, daar weten we niet zoveel van. Het zal gegaan zijn zoals bij alle anderen. Met ups en downs. Het bruggetje van Mammie werd wat smaller en wat breder en liep maar door. Ik denk dat het met Pappie zeker in het begin een brede overgang is geweest. Als een modern ecoduct met gras en groen, bloemen. Maar ook op een ecoduct heeft het leven zijn seizoenen. Op de foto's van deze site kunnen we het zien. Onder andere 8 Kinderen op een rij. Ook met Bertie waren ze blij. Al denk ik dat dat een smal stuk op Mam haar levensbrug is geweest. Opa Beening overleed in 1947. Maar het leven ging verder. Ons Marij deed op een verjaardag of feestje nog wel eens de voordracht: Ons Moeder dat hele dikke meens, moest over zo'n smal bruggeske Ze deed unne stap en nog unne stap Mam ging weer terug naar Amsterdam. Haar levensbrug kreeg een aftakking op die van ons. Of kregen wij een aftakking op haar brug. Het doet er niet toe de verbinding bleef bestaan. Oei ze wankelde, oei, oei gaat dat wel goed En nog unne stap, langzaam gaat ze erover heen Bertie, Omie, Oom Jack zij overleden en waren zeer smalle stukken op het bruggeske van ons moeder. Na de dood van Ton ging Mam definitief weer in Waalwijk wonen. Ons Moeder deh hele dikke meens moest over zo'n smal bruggeske Weh ging dat goed, du'n ene stap na de andere, Samen met Tiny ging ze verder over een breed bruggeske met fijne reizen. Ons moeder, de deh hele smalle meens moest over zo'n smal bruggeske Ze dee unne stap en nog unne stap en wankelde Ons moeder deh hele broze meens ging langzaam over haar bruggeske Ik hoop alleen maar met mammie samen dat haar laatste stukje zal zijn zoals ons Marij kon uitbeelden. Ons moeder dat heel zwakke meens, moest over een suppersmal bruggeske Met de lieve hulp van allemaal deen ze nog snel een paar kleine pasjes Ons moeder dat hele lief meens was over haar levensbrug heen Anja   |
