Lekker eruit? Ga eens naar je familie. 18 december 2008
Toin nodigt mij zo eens per jaar/2 jaar uit om een dagje te gaan stappen. En Eric heeft zich bij dit illustere gezelschap aangesloten.

En ik mag dan kiezen wat we gaan doen. Over het algemeen kies ik voor: een dierenpark, liefst met veel amfibieën. Prachtig zijn die beesten.

Maar ik liep al een hele tijd met de gedachte om naar Minnie en Mitzie uit Haps te gaan. En tante Jo woont daar ook nog in de buurt. En natuurlijk kan ik bij tante Jo langsgaan als we bij Pim zijn. Maar ja dan gaat de tijd al zo snel, dus dat lukt me tot nog toe nog steeds niet.

Helaas, tante Jo had veel last van de ischias dus daar zijn we deze keer niet geweest. Wel bij Minnie en Mitzie. Eerst in Udenhout langs Mitzie. Vrolijk werden we verwelkomd door de honden.

Koffie met allerlei verhalen. Over de dochters en de kleinkinderen. Mitzie rijdt nog steeds zelf heel Europa door om op de kleinkinderen te letten. En natuurlijk over Haps. En dan blijkt dat het geheugen soms toch wel erg goed is. Ik beschreef keuken, bakkerij en tuin zoals het was geweest.

Zelfs het verhaal van de gevonden tumtummetjes onder de toonbank konden ze zich herinneren. Wie weet het nog meer, het plankier achter de toonbank waar je opstond. Zo kon de kou niet in de voeten trekken.
Ook de jachtpartijen kwamen aan de orde.


Eerst een aperatiefje met wat lekkere toastje. En dan een kop tomatensoep - we blijven toch vandalen - als lunch. We waren klaar voor Minnie.

Mitzie had al verteld dat het geheugen Minnie in de steek begon te laten. Ja dat was wel zo maar aan haar gastvrijheid was niets veranderd.
Schoonzoon Hennie zorgde voor de koffie en Bettie was ook nog even langsgekomen omdat ze gehoord had van de Vandalen delegatie.

Ook hier weer alle verhalen. Ontroerend was het dat Minnie steeds weer constateerde dat Eric haar aan iemand deed denken.


Oh ja Lambert. Nee ik ben de zoon van Lambert. en het gesprek kabbelde weer verder.

Ben de man van Bettie kwam ook nog even langs. En dan gaat de tijd veel te snel. De uitnodiging van Bettie om op de bloedworst met gebakken appel en Balkebrij te komen gaan we beslist een keertje in.

Jammer dat de tijd zo snel gaat, dat we het allemaal zo druk hebben. Want we hebben een rijke, warme familie die we gewoon te weinig zien.

Toin en Eric, bedankt voor een fijne dag, afgesloten met een rijsttafel en als toetje een commissievergadering tot 24:00 uur.
Het leven is prachtig maar soms ook wel druk, druk druk.

Anja

Tante Minnie heeft nog een zelf gemaakt gedicht voor gedragen.
Voor vele Vandalen een nadenkertje.
Betty bedankt dat je het gestuurd hebt.

***
13 december 2004

Iedereen wil oud worden,
maar niemand wil het zijn
Ik kan het begrijpen,
want oud zijn is niet echt fijn
Ouderdom komt met gebreken
Mijn rimpels krijg ik al lang niet meer gladgestreken
Laatst kon ik niet slapen, lag uren in bed
Heb toen het volgende op papier gezet

De aftakeling is al begonnen rond mijn 40ste jaar
Toen ontdekte ik mijn eerste grijze haar
Wat later, werden mijn armen korter,
of waren die letters zo klein
Ik ging naar de oogarts,
ik zou wel aan een bril toe zijn
Sindsdien heb ik ettelijke brillen versleten
Echt lekker heeft er geen een gezeten
En dan dat kunstgebit
Heeft iemand van jullie ook zo’n ding wat nooit echt lekker zit
Eten met een kunstgebit is naar mijn idee
Net zoiets als vrijen met een condoom,
dat valt schijnbaar ook niet mee
En wie weet wat er in de toekomst nog komen gaat
Het eerste zal wel zijn een gehoorapparaat
Ja, lieve mensen, het is goed dat al die hulpmiddelen er zijn
Maar daarbij is oud zijn niet echt fijn